De weg naar een geslaagde diverse samenleving

Migratie is een fenomeen dat zo oud is als de mens, maar nog steeds zorgt voor heel wat maatschappelijke stress. De komst van vreemde volkeren veroorzaakt vaak wrijving. Bovendien wordt het gevoel dat de ander ook echt problematisch anders is met veel enthousiasme aangewakkerd door extreemrechtse, populistische politici. Met hun simplistisch discours proberen ze de tegenstellingen op de spits te drijven.

Waarin ligt de werkelijke oorzaak? Hoe komt het dat de ander, de allochtoon, de migrant, zoveel irritatie opwekt bij de autochtone bevolking? Historische, sociologische en economische factoren spelen hierin een grote rol. Maar daarnaast zit er ook veel ruis op het integratiedebat. We komen niet tot duidelijke conclusies en het integratiebeleid slaagt er niet in effectieve resultaten voor te leggen. Dat geldt in het bijzonder voor Vlaanderen.

Vrijheid, verantwoordelijkheid en gelijke kansen

SLP heeft een plan klaar dat ervoor zorgt dat verschillende mensen met verschillende waarden, normen en overtuigingen toch een samenleving kunnen vormen. Een plan dat diversiteit als streefdoel serieus neemt en ook effectief wil verwezenlijken in het dagelijkse leven op straat, in het bedrijfsleven, verenigingen en het uitgaansleven.

Hiervoor brengen we oplossingen aan op twee gebieden. Enerzijds gaan we op het vlak van identiteit- en cultuurbeleving voluit voor een en-en-verhaal. Iedereen heeft het recht zijn of haar identiteit in alle vrijheid te beleven. Dat maakt onze democratie zo sterk en zorgt voor een krachtige diverse samenleving waar we trots op moeten zijn. Maar we vragen van iedereen inzet, participatie en dialoog.

Daarnaast willen we ook het belangrijkste probleem aanpakken: kansarmoede. Met de komst van Marokkaanse en Turkse arbeidsmigranten in de jaren ’60 werd niet alleen een vreemde cultuur ingevoerd maar ook in grote mate kansarmoede. Ook dat speelt een belangrijke rol in de integratieproblematiek.

Harde feiten

Te weinig allochtone jongeren halen een diploma, en daardoor krijgen ze te weinig kansen op de arbeidsmarkt. Niet eens de helft van hen haalt het diploma secundair onderwijs. De meesten struikelen onderweg en worden afgeschreven via het beruchte watervalsysteem (heroriëntatie van ASO naar BSO om dan uiteindelijk af te haken zonder diploma).

Uit een studie van de Universiteit Antwerpen blijkt bovendien dat meer dan de helft van de Marokkaanse en Turkse allochtonen onder de armoedegrens leeft.

Deze harde feiten schetsen een situatie die je niet met een paar doelgerichte acties kan ombuigen. Het gaat om een socio-economisch drama dat zal leiden tot sociale onrust en de creatie van een nieuwe sociale onderklasse.

Hoog tijd dus om het probleem aan de basis aan te pakken: het wegwerken van kansarmoede in de eerste plaats. En de jongeren doelgericht ondersteunen van bij het begin van het onderwijstraject.

In de praktijk zie je meteen welke aanpak loont

In een aantal centrumsteden heeft SLP alvast voor het verschil gezorgd. Enderzijds willen we kleuters zo snel mogelijk in de klasjes krijgen, zodat ze het eerste leerjaar niet met een achterstand beginnen. We benaderen allochtone (en andere) ouders individueel om hen te overtuigen hun niet-schoolgaande kleuters in te schrijven. Taalachterstand wordt op die manier vermeden.

Anderzijds is het Leuvense Buddy-project ondertussen alom bekend. Studenten uit de lerarenopleiding van de universiteit en hogescholen worden onder coördinatie van de stad Leuven in alle secundaire scholen ingezet om maatschappelijk kwetsbare jongeren (vaak allochtonen) te ondersteunen in hun studies. Ondertussen worden op die manier meer dan 500 leerlingen geholpen. De meesten onder hen behaalden ook betere punten.

Daarnaast is het van belang om lokaal aan een netwerk te timmeren samen met de integratiedienst, het middenveld, scholen, moskeeën, … om de doelgroep te betrekken. Maar niet enkel met de bedoeling om jongeren zo snel mogelijk in te schrijven. We werken aan een opdracht van lange adem, namelijk het verwijderen van verschillende belemmerende factoren - vooral van socio-economische aard - zodat de huidige generatie jongeren op een betere toekomst kan rekenen.
Mensen die ondernemen stuwen een samenleving vooruit. Ze creëren banen en zorgen voor welvaart. Een overheid mag dan ook geen obstakel zijn bij het ondernemen, maar moet steun op maat aanbieden. Mensen die het hoofd boven het maaiveld uitsteken moet je het hoofd niet afhakken, maar net stimuleren. Door hulp op maat aan te bieden bijvoorbeeld. Of door het afschaffen van overbodige bureaucratische wetgeving en door één enkel loket aan te bieden waar ondernemers terecht kunnen met al hun vragen.