Immobilisme ondergraaft ons sociaal systeem

Oude oplossingen hanteren om nieuwe sociale noden te lenigen: het levert zelden aanvaardbare resultaten op. Nochtans is dat exact wat er gebeurt als je als overheid vervalt in immobilisme. Als je stopt met hervormen. Als de koers van het schip niet voortdurend wordt bijgesteld.

De traditionele partijen roemen ons land om zijn sociaal systeem. Als Sociaal-Liberalen zouden we dat maar wat graag kunnen bevestigen. De realiteit is helaas drastisch anders:

• Liefst 14,7% van de Belgen (ca. 1,5 miljoen mensen) leeft onder de armoedegrens. Daarmee leven vandaag evenveel mensen in armoede als 40 jaar geleden het geval was, hoewel de welvaart in ons land in die periode sterk is toegenomen.
• De pensioenen in België behoren tot de laagste van de Europese en andere geïndustrialiseerde landen. Liefst een kwart van de 65-plussers in ons land leeft onder de armoedegrens.
• Ons zo geroemd systeem van gezondheidszorg scoort in Europa nauwelijks nog een tiende plaats.
• Tienduizenden jonge ouders bevinden zich in de zogenaamde werkloosheidsval: ze willen wel werken en dus bijdragen aan de sociale zekerheid, maar o.m. de hoge kosten voor kinderopvang beletten hen dat. Want door die hoge kosten zouden ze aan het eind van de maand netto minder overhouden dan het geval zou geweest zijn indien ze die maand gewoon werkloos zouden gebleven zijn.
• ...

Durven gaan voor een radicaal andere aanpak

De traditionele politieke partijen schuwen noodzakelijke hervormingen van ons sociaal systeem. Dat sociaal systeem wordt daardoor elke dag weer een stuk asocialer.

Als Sociaal-Liberalen ijveren we voor een vooruitziend beleid wars van dogma’s:

• We bepleiten een fundamentele hervorming van ons pensioenstelsel naar Zweeds model (waarbij een stuk van je bijdrage ook daadwerkelijk voor je eigen pensioen opzij wordt gezet): een systeem dat veel beter geënt is op de noden en realiteit van vandaag en het pensioenstelsel daardoor veilig stelt voor de volgende decennia.
• We bepleiten de invoering van een getrapte looncurve, waardoor het loon van mensen het hoogst is tijdens die periodes dat ze het écht nodig hebben (m.n. wanneer de kinderen opgroeien en het huis dient afbetaald te worden).
• We bepleiten de omvorming van de huidige loonindex tot een rechtvaardigheidsindex (waarbij in prijs stijgende basisproducten in de indexkorf zwaarder doorwegen dan in prijs dalende luxeproducten en waarbij een indexverhoging voortaan wordt uitgekeerd in geld in plaats van in procenten, wat een verbetering zal betekenen voor de lagere en de middeninkomens).
• We pleiten voor gratis en meer flexibele kinderopvang, waardoor jonge ouders enerzijds de kans krijgen om zich verder te ontplooien op de arbeidsmarkt (en zo bij te dragen aan ons sociaal systeem) en ze anderzijds de kans krijgen om hun kinderen te laten genieten van de pedagogische meerwaarde die kwaliteitsvolle kinderopvang volgens alle experten biedt.
• ...