Persberichten

Regering pleegt schuldig verzuim over pensioenen

Wed, 27 Jan 2010 17:37:00 +0100

De regering-Leterme zal de pensioenstelsels niet hervormen, zo laat Mr. Pensioenen Michel Jadot vandaag weten. Er wordt gevreesd dat de regeringspartijen electorale schade zouden kunnen oplopen na een hervorming, is de redenering. "Deze regering rekent erop dat de kiezer door haar jarenlange geknoei en de aanslepende crisis zo murw en apathisch is geworden dat men hiermee wegkomt", stelt senator Geert Lambert (Groen!) vast. "Door de begroting en de sociale zekerheid te laten verkommeren voedt de regering echter de onrust en de antipolitiek bij de bevolking. De pensioenen niet hervormen gaat onherroepelijk ten koste van de komende generaties, en brengt de intergenerationele solidariteit ernstig in gevaar. Deze regeringsploeg pleegt schuldig verzuim."

Jadot, die binnenkort zijn rapport (het beruchte groenboek) aan regering en parlement voorstelt, weet als geen ander wat de problemen zijn. "Het lijdt geen twijfel dat de pensioenen ook in de toekomst uitbetaald zullen worden", verzekert hij, "de echte vraag is hoe hoog ze nog zullen zijn." Toch komt hij niet verder dan enkele dooddoeners die al jaren meegaan: meer mensen langer aan het werk, het wettelijk pensioen het inkomen beter laten benaderen en het aanvullend pensioen veralgemenen.

Het eerste betekent niets minder dan een tweede generatiepact. "Het zou een goede zaak zijn mocht men daar inderdaad toe komen, maar als men weigert om de pensioenen te hervormen uit schrik voor de vakbonden en de kiezer, zal men ook geen echte maatregelen kunnen nemen om dit goede voornemen in de praktijk te brengen", stelt Lambert. Een nieuw generatiepact zal immers onvermijdelijk onpopulaire maatregelen inhouden, die echter nodig zijn om het systeem draaiend te houden. "Het is net de taak van politici om de bevolking uit te leggen dat te vroeg op pensioen gaan uiteindelijk ook ten koste gaat van de gepensioneerden. De kiezer is volwassen genoeg om dat in te zien."

Het laatste inkomen beter benaderen is dan weer een voornemen dat al jaren wettelijk is vastgelegd, maar waar in de praktijk niets van terechtkomt. "Het is maar de vraag waar men het geld zal vinden om het wettelijk pensioen op te trekken als men elke echte hervorming weigert."

Het aanvullend pensioen veralgemenen is een logische optie, maar ook daarover zitten de regeringspartijen niet op dezelfde lijn. Zo wil de PS alles inzetten op het wettelijk pensioen, en zelfs de aftrek voor privé-pensioensparen afschaffen.

Lambert vraagt zich af waarover minister Daerden het zal hebben in zijn aangekondigde dialoog met het middenveld: er zal immers zo goed als niets op tafel liggen. De middenveldorganisaties, vakbonden incluis, hebben dan ook de verantwoordelijkheid om een echte hervorming te eisen van de minister. Het is ook in het belang van hun leden en toekomstige leden dat de pensioenstelsels aangepast worden aan de nieuwe demografische verhoudingen.

"Wie toelaat dat de pensioenen in gevaar worden gebracht door niets te doen is cynisch, onverantwoordelijk en denkt enkel aan zijn eigen kortetermijnbelangen", besluit Lambert. "Voorlopig beantwoordt de regering helaas aan die beschrijving."

Speech Geert Lambert nieuwjaarsreceptie 16/01/10

Sun, 17 Jan 2010 01:51:00 +0100

Beste vrienden,

Laat me beginnen met jullie eerst een gelukkig Nieuwjaar te wensen. Voor mij persoonlijk was het een nogal vreemd eindejaar, zo kort na de aankondiging van de integratie van SLP en Groen!: van twee verschillende vrienden kreeg ik deze Kerst een paar geitenwollen sokken cadeau. Er werd mij links en rechts gevraagd of ik nu mijn baard zou laten staan. De aanwezige SLP'ers zullen wellicht kunnen aanvullen met andere clichés die ze de laatste weken mochten aanhoren.

Omgekeerd vonden sommige groenen misschien een leeuwenvlag onder de kerstboom of kregen ze op oudejaarsavond de vraag of ze nu toch een 4X4 zullen aanschaffen nu ze met de sociaal-liberalen in zee zijn gegaan.

U zal het met mij eens zijn dat het eerder flauwe grapjes zijn die inspelen op huizenhoge clichés. Clichés die weinig waarheid bevatten bovendien. Toch stellen we vast dat er over Groen!, net als over SLP, nogal wat gemeenplaatsen en dooddoeners bestaan.

Ik wil niet al te lang blijven stilstaan bij perceptie en imago, maar het zorgt wel voor ruis op onze boodschap. Wat baat het bijvoorbeeld te zeggen dat we willen zorgen voor duurzame werkgelegenheid in een innoverende economie, als sommigen er toch al bij voorbaat van uitgaat dat Groen! de Vlaamse werkgelegenheid wil opofferen voor een hoger doel? Die vooroordelen vreten dus aan je geloofwaardigheid en maken het moeilijker om je verhaal te doen.

En geloof me vrij, op het vlak van tegenwerkende perceptie en self-fulfilling prophecies ben ik een ervaringsdeskundige.

We moeten elke mogelijkheid om ons verhaal aan de man te brengen kunnen grijpen. Partijen die gaan voor duurzaamheid mogen immers niet tevreden zijn met een beperkte electorale score. De uitdagingen die op ons liggen te wachten zijn daarvoor veel te groot.

Dat zagen we onder andere op de klimaattop in Kopenhagen, die op een sisser afliep. Dat bewijzen ook de werkloosheidsstatistieken die de laatste weken weer heel hard de verkeerde kant opgaan.

Ook de vergrijzing is één van die uitdagingen. Tot mijn grote vreugde begint de Wetstraat zich de laatste week weer vragen te stellen over die vergrijzing, na een stilzwijgen van jaren. Afgelopen donderdag wilde haast elke partij in de Kamer de bevoegde minister ondervragen over de pensioenen. Ineens wilde iedereen, na jaren van desinteresse, van minister Daerden weten hoe het nu zit met de pensioenhervorming. Ik vraag me af waar die plotse belangstelling vandaan komt.

We weten het al jaren: een te groot percentage van onze gepensioneerden leeft in een uitzichtloze armoede, na een leven lang werken, en vooral, na een leven lang kinderen opvoeden en een huishouden runnen. En het ziet er niet goed uit. Het ziet er zelfs slecht uit. Als we het pensioenstelsel niet eindelijk aanpakken wordt het er voor de generatie die straks op pensioen mag een ramp. En voor onze armlastige federale overheid wordt het al helemaal een strop. En dat is dan weer slecht nieuws voor diegenen die de put binnen twintig jaar zullen moeten dempen maar nu nog geen stemrecht hebben. Ik las vandaag in de krant een omschrijving van ons pensioenstelsel als een piramidespel tussen de generaties: iedereen weet dat het vroeg of laat in elkaar stuikt.

Een partij die het opneemt voor de komende generaties mag in dit vergrijzingsdebat niet ontbreken. Dat zijn we verplicht aan de jongeren, die straks het kind van de rekening zullen zijn omdat de huidige generatie politici onze eigen problemen niet kon oplossen. Of misschien moet ik zeggen ‘niet wou oplossen'.

De beste manier om te tonen dat Groen! een moderne partij is, is een programma maken dat alle uitdagingen van de komende decennia aanpakt. De ecologische én sociaal-economische uitdagingen. Dat wil ik graag samen met jullie doen: via studiedagen en congressen nadenken over de antwoorden die we met Groen! willen geven op problemen als de betaalbaarheid van zorg en pensioenen, de omschakeling naar een duurzame economie en duurzame werkgelegenheid, een overheid die zich aanpast aan de 21e eeuw.

Ik ben ervan overtuigd dat de samenwerking tussen ecologisten en sociaal-liberalen voor iedereen onder ons interessant zal zijn, en - nog belangrijker - ook interessante ideeën zal opleveren. Wat we niet moeten doen, is elkaars idee-fixen en dogma's kritiekloos overnemen. Dat zou elke discussie meteen in de kiem smoren. En het is net uit die discussie, die voor mijn part soms zelfs een clash van ideeën mag zijn, dat nieuwe inzichten kunnen groeien.

Sociaal-liberalen zullen niet, vannacht om klokslag twaalf uur, omgetoverd worden in ecologisten, en ecologisten moeten geen sociaal-liberalen worden. En net die eigenheid en die diversiteit zal ons als partij sterker maken, en zal Groen! voor meer kiezers een aantrekkelijke keuze maken.

Maar het is ons niet enkel te doen om de volgende verkiezingen. Ik wil niet aan politiek doen om verkiezingen te winnen, ik wil verkiezingen winnen om aan politiek te kunnen doen. Ik wil dus niet de weg opgaan van Yves Leterme, de man die steevast verkiezingen wint om er daarna niets, maar dan ook niets mee aan te vangen.

U zal het, als politiek geëngageerde mensen, ook wel ondervonden hebben: de laatste jaren, en vooral sinds minister-president Leterme premier Leterme werd, zijn de Vlamingen simpelweg apathisch geworden als het over politiek gaat. Alle politici en politieke partijen worden in één zak gestopt en afgedaan als onbekwame onbenullen, die er niet meer in slagen om de maatschappij richting te geven. De echte politieke discussie, over de vraag waar we met zijn allen binnen tien of twintig jaar willen staan en hoe we dat zullen bereiken, is een stille dood gestorven ergens tussen het goed bestuur, de spin doctors, de onderhandelingen in Hertoginnendal en de Fortisaffaire in.

Maar ik wil niet alle schuld van het armoedige politieke debat in Vlaanderen in de schoenen van één man schuiven. Ook de linkerzijde slaagt er niet meer in om belangstelling op te wekken voor zijn thema's. Buiten de verkiezingscampagnes wordt er nauwelijks nog gedebatteerd over waar het ons echt om te doen is. Ook de media blijven te vaak steken in leuke maar vooral cynische verhaaltjes over gelekte mails en persoonlijke vetes.

En als er nog een politiek debat bestaat, bevindt het zich ter rechterzijde, bij de De Deckers, De Wevers en Dewinters. We moeten dat durven toegeven, en er lessen uit trekken. Eén van de lessen die ik er wil uit trekken is dat we het debat zelf naar ons toe zullen moeten trekken door eerlijke en hoogstaande discussies uit te lokken. En net daar zit de meerwaarde van het integratieproces tussen Groen! en SLP. We moeten alles in twijfel durven trekken, ook zaken die we ter linkerzijde als dogma's beschouwen. Enkel zo kunnen we de Vlamingen uit het moeras van de apathie trekken en ze opnieuw warm maken voor de politiek.

2010 zal als het van mij afhangt een heel interessant jaar worden. Eindelijk nog eens een jaar zonder verkiezingen ook, durf ik er zelfs aan toevoegen, waarin we een adempauze krijgen om zonder de deadline van een kiescampagne te werken aan nieuwe ideeën en een programma dat langer meegaat dan de volgende verkiezingsdag. Ik kijk er echt naar uit.

Beste vrienden, tot slot van deze korte speech zou ik onze minister van Pensioenen willen citeren: laat ons er samen ééntje op drinken! Gelukkig Nieuwjaar!

New BlogEntry

Fri, 08 Jan 2010 17:47:00 +0100

Eén van de opdrachten waar de regering voor staat, is de hervorming van het pensioenstelsel. Al jaren worden we bedolven onder de onheilspellende rapporten over de aanstormende vergrijzing, maar er wordt niets gedaan om de pensioenen ook voor de vogende generatie betaalbaar te houden.

In het regeerakkoord besloot Leterme I tot de oprichting van een nationale pensioenconferentie die de hervormingen eindelijk zou doorvoeren. Maar de conferentie verzandde, net zoals alle andere werk- en praatgroepen van deze regering, in eeuwig uitstel.

Gisteren probeerde ik minister van Pensioenen Michel Daerden te ondervragen over de stand van zaken van de pensioenconferentie, maar veel wijzer werd ik niet. Misschien had dat iets te maken met het feit dat de bodes van de senaat hem uit de bar moesten plukken voor ze hem eindelijk op het spreekgestoelte kregen. Het werd een beschamende vertoning (video: begin 02:33:53), niet alleen voor Daerden zelf, maar ook voor de regering, die in het dossier van de pensioenhervorming eens te meer met de broek op de enkels staat.

Wat we mogen verwachten, zo kon Daerden nog net uitbrengen, is een groenboek, meer overleg en een witboek. En daarna wachten we nog even tot het Europees voorzitterschap achter de rug is.

Wie al wakker lag van zijn pensioen heeft hiermee alweer een reden minder om op beide oren te slapen. De boodschap die de regering geeft is simpel: stort maar nog een flink bedrag in je privé-pensioenfonds, want op ons moet je niet rekenen.

Groen! en SLP gaan samen verder

Sun, 20 Dec 2009 13:02:00 +0100

Zaterdag hebben de partijraad van SLP met 69,66% van de stemmen en de politieke raad van Groen! met 76% beslist dat Groen! en SLP de krachten willen bundelen. Daarom hebben de partijen samen een model uitgewerkt waarbij SLP geïntegreerd wordt in Groen! Dit vernieuwde Groen! zal door middel van congressen en studiedagen uitgediept worden.

In Vlaanderen is ruimte voor een vierde politieke stroming die platgetreden paden durft verlaten en zich als moderne groene partij radicaal keert tegen zij die de klok willen terugdraaien of stilzetten. Geert Lambert, SLP-voorzitter: "Samen dragen we een sterk geloof in een maatschappelijk project dat zowel het sociale, het ecologische en het economische met elkaar verzoent. Vanuit een gelijkaardige kijk op duurzaamheid, ongebonden politiek bedrijven en de diversiteit van de samenleving hebben Groen! en SLP beslist om samen te gaan."

Op lokaal vlak werkten reeds vele groene groepen vlot samen met SLP-groepen. Deze samenwerking kwam er niet alleen omwille van praktische overweging maar ook vanuit een besef dat er inhoudelijk heel wat overlappingen zijn tussen beide partijprogramma's. Het komt er nu op aan dat programma concreet verder vorm te geven en te werken rond de verschillen, zodat de geschilpunten kunnen overstegen worden.

Groen! voorzitter Wouter Van Besien: "Met dit samengaan maken we als groen! duidelijk dat we een open partij zijn. We gaan op zoek gaat naar concrete voorstellen die onze maatschappij en haar burgers vooruit kan helpen. Samen met SLP hebben we vijf fronten uitgewerkt waarop wij onze gezamenlijke politieke strijd willen richten."

Die vijf fronten zijn: ‘een duurzame kenniseconomie', ‘een nieuw en rechtvaardig sociaal model', ‘een samenleving die goed in haar vel zit', ‘volwaardig burgerschap in een diverse samenleving' en ‘een sterkere democratie'.
Concreet zal SLP in Groen! geïntegreerd worden. Door middel van studiedagen en congressen zal de samenwerking worden uitgediept.

De authenticiteit van ieders overtuiging blijft gehandhaafd, maar beide zijn overtuigd van de kracht van de kruisbestuiving. Ambitieus om van elkaar te leren. Ambitieus om elkaar te voeden .
De integratie zal ook gebeuren in de lokale afdelingen. Op plaatsen waar dat moeilijk ligt omdat de ene partij in de meerderheid en de andere partij in de oppositie zit, zullen de SLP-mandatarissen onder eigen vlag blijven werken. Zo kunnen zowel SLP als Groen! de engagementen ze zijn aangegaan na de gemeenteraadsverkiezingen van 2006 respecteren.

Groen! en SLP willen de hand reiken naar iedereen die gelooft in de kracht van mensen en de kracht van politiek en die bereid is om de stilstand te doorbreken en de toekomst een nieuw gelaat te geven.

Klik hier voor de hele tekst en voor meer inhoud over de vijf fronten.

In 2005 was er nog lang geen oplossing voor B-H-V

Mon, 30 Nov 2009 17:24:00 +0100

Geert Lambert (SLP) ontkent dat hij in 2005 een onderhandelde oplossing voor BHV saboteerde door op te stappen van de onderhandelingstafel. 'Er werd onderhandeld, maar er was zeker geen akkoord.' We moeten dus opnieuw aan tafel en, omdat België is wat het is, zullen de Vlamingen voor een echte oplossing altijd een prijs betalen.

Is mij iets ontgaan? Vergis ik me als ik deze week vaststelde dat Wilfried Martens (CD&V) het al moeilijk had om een akkoord te bereiken over wie zou onderhandelen over het heikele dossier van Brussel-Halle-Vilvoorde? En als de vraag met wie je rond de tafel gaat zitten al zo problematisch is, wat doet ons dan hopen dat er vlug een oplossing in het verschiet ligt? Het is natuurlijk een hele geruststelling om te weten dat we kunnen voortbouwen op de onderhandelingsmethodes van president Herman Van Rompuy (CD&V). Alleen jammer dat hij zelfs daar nog niet aan begonnen was.

Tot op vandaag bejubelt de ene me en word ik door anderen verguisd voor het doen afspringen van de onderhandelingen in 2005. Laat me duidelijk zijn: er was geen akkoord, er waren wel onderhandelingen. En wij bleven met Spirit (nu SLP, red.) aan tafel zitten zolang er een sprankeltje hoop op succes bestond. Maar toen ik herhaalde dat het totaalpakket onevenwichtig was en bijvoorbeeld mijn bedenkingen op de uitbreiding van de faciliteiten formuleerde, hoorde ik enkel gezucht rond tafel. Wanneer Olivier Maingain (FDF) daarop reageerde dat ook andere bevoegdheden onder het begrip faciliteiten dienden te vallen, namen sommigen hun balpen ter hand om zich gewillig te laten dicteren. Dat was hét moment voor mij om op te stappen. De kruik gaat zo lang te water tot zij barst.

Taalgrens

Was hetgeen in 2005 op tafel lag dan zo verkeerd? Zonder meer: ja. Zij die dus op deze basis willen doorgaan zijn bij deze gewaarschuwd: als je de communautaire problemen nog wilt vergroten moet je vooral voortbouwen op wat toen is afgesprongen. De ganse opzet van de splitsing van BHV is, los van de juridisch-technische discussie die het Grondwettelijk Hof hanteerde, dat we in dit land een taalgrens hebben afgesproken. En, neen, ik wil geen grenspaaltjes plaatsen, maar grenzen bakenen bevoegdheden af en zorgen voor duidelijkheid en stabiliteit. Zo hoopten we destijds als Vlamingen met de taalgrens ook de verfransingsdruk tegen te gaan. Dit blijft een legitiem uitgangspunt: een cultuur mag zich, zonder zich op te sluiten of beter te voelen dan een ander, proberen te beschermen.

Bovendien wil ik vanuit mijn politieke overtuiging mensen niet opdelen in hokjes. En net dat gebeurde in de faciliteitengemeenten: Hoe kunnen Franstaligen en Nederlandstalige leerlingen elkaar leren kennen zolang ze zich opsluiten in hun eigen scholen? We hoopten destijds dat de faciliteiten de gemeenschappen, via een overgang en respect voor de verscheidenheid, naar elkaar toe zouden brengen. Het omgekeerde gebeurde. Moeten we die fout dan nog versterken en de faciliteiten versterken met aparte gemeentelijke informatiebladen, aparte bejaardenopvang, aparte leerprogramma's, aparte… Misschien dan ook aparte bussen, of nog beter: de Franstaligen vooraan in de bus, de Nederlandstaligen achteraan. Onaanvaardbaar dus.

En wat met extra geld voor het Brusselse Gewest? Ja, Brussel is armlastig. Zijn specifieke taken en de verarmde bevolking in vele van zijn gemeenten wegen op zijn financiële situatie. Maar zou een fusie van de 19 aparte baronieën al geen begin van oplossing bieden? Het is toch niet te veel gevraagd dat de rijkere Brusselse gemeenten (en die zijn er) solidair zijn met bijvoorbeeld het armere Molenbeek. Het is iets té gemakkelijk om solidariteit te vragen van een ander zonder zelf solidair te willen zijn. Bovendien is het een wetmatigheid dat je in ons landje grotere staatshervormingen soms afkoopt. Het is geen toeval dat in de borrelnootjes die vorig jaar al afgesproken waren (maar nog niet goedgekeurd) het Brusselse geld (ook te vroeg) werd toegezegd. Het is dus beter je wisselgeld zo lang mogelijk op zak te houden.

Ook het inschrijvingsrecht dook terug op: Franstaligen uit de rand zouden zo het recht krijgen om in Brussel te stemmen. Indien het Egmontpact destijds goedgekeurd was, waren we daar al lang vanaf geweest, maar daar koop je vandaag niets voor. Je kunt er lang over debatteren en, neen, schoonheidsprijzen zal zoiets nooit winnen, maar een beperkt inschrijvingsrecht voor toch al verloren zieltjes is niet mijn grootste zorg. Maar je hebt gewoon geen splitsing als je - zoals sommigen eisten - tot in de eeuwen der eeuwen elke nazaat van elke Franstalige uit alle gemeenten van het huidige kiesarrondissement die mogelijkheid te geven. Het zou ervoor zorgen dat de Franstalige propagandamachine bij elke verkiezing volop zou losbarsten.

Et alors?

'Ja, en?', hoor ik sommigen zeggen, maar als die machine eigenlijk alleen tot doel heeft om via Franstaligen een deel van Vlaanderen territoriaal los te weken en aan Brussel te hechten, dan lijkt me dat weinig bevorderend voor de stabiliteit van onze regio. We zagen hoe een discussie over het uitbaggeren van de Schelde al tot een mosseloorlog leidde, wat zou het dan geven indien Nederland de inwijkelingen in Brasschaat zou ophitsen om de aansluiting bij Nederland te eisen?

In ruil voor al dat 'lekkers' verkregen de Vlamingen een splitsing van een kiesarrondissement en zou er links en rechts nog wel een bevoegdheidje geregionaliseerd worden. Het evenwicht was dus bijzonder ver te zoeken. Of we het graag horen of niet, maar we hebben onszelf verplicht tot onderhandelen. Onze staatsstructuur is wat ze is. En daar raakt ook Jean-Luc Dehaene (CD&V) niet vanaf. Compromissen maken, een akkoord sluiten, is niet verkeerd. De problemen vandaag schijnbaar oplossen, terwijl je weet dat je ze naar de toekomst eigenlijk vergroot, leidt zelden tot meer stabiliteit. En was het niet dat waar ons land, ook Vlaanderen, zo'n nood aan had?

Dit opiniestuk verscheen op vrijdag 27 november in De Standaard.

Tine Deman (1980-2009)

Mon, 16 Nov 2009 21:07:00 +0100

Zaterdag is Tine om het leven gekomen bij een auto-ongeval in Wevelgem. Naast het grote verlies voor haar echtgenoot Jan en de directe omgeving van Tine, is dit ook een verlies voor L² & spirit/SLP.

Tine was vanaf 2004 achtereenvolgens actief als Verantwoordelijke Pers & Actie, Algemeen Secretaris en ALV-voorzitter van Prego/Jong Spirit/L². In deze functies drukte ze mee haar stempel op de belangrijke wijzigingen die onze organisatie de afgelopen jaren onderging. Tevens was ze ook actief als partijbestuurslid van spirit/SLP.

We herinneren Tine als iemand die oog had voor iedereen. Kordaat met de glimlach. Wanneer ze ergens binnenkwam, voelde je haar warmte en levenslust. Haar bezieling en werkkracht waren legendarisch. Altijd zocht ze een oplossing. Je kon gewoon steeds op haar rekenen.

Tine was de drijvende kracht achter de Vredesfietseling nieuwe stijl. Dit typeerde haar gedrevenheid en haar wil om over de partijgrenzen heen samen te werken.

We zullen Tine heel hard missen.

Geert Lambert wil wettelijke regeling betaalstaking voor openbaar vervoer

Thu, 05 Nov 2009 02:41:00 +0100

Senator Geert Lambert (SLP) vraagt de spoorbonden om creatief om te springen met het stakingsrecht, en andere opties uit te proberen dan het simpelweg platleggen van het spoorverkeer. Hij dient een resolutie in waarin hij de minister van Overheidsbedrijven vraagt om een wettelijke regeling uit te werken voor betaalstakingen.

Lambert wil niemand het recht ontzeggen om zijn stakingsrecht te gebruiken, maar wijst erop dat de vakbonden met een ouderwetse staking veel meer mensen gijzelen dan enkel de mensen die beslissen over de arbeidsvoorwaarden: "Ook vandaag worden de pendelaars in eerste instantie gestraft voor problemen rond een mogelijke herstructurering in het goederenvervoer."

Daarnaast is er nog heel wat collateral damage door langere files, meer luchtverontreiniging en minder economische activiteit door mensen die niet op het werk geraken. Elke dag staking heeft een enorme economische, maatschappelijke en ecologische kost. Als er niet erg zorgvuldig wordt omgesprongen met het stakingsinstrument, openen de bonden zelf het debat over de minimale dienstverlening, die voor niemand een ideale oplossing is.

Een betere oplossing zou erin bestaan dat de bonden een manier vinden om hun ongenoegen te uiten en een stok achter de deur te houden voor het sociaal overleg, zonder daarmee half België plat te leggen. Zo werd bij De Lijn bijvoorbeeld al geëxperimenteerd met betaalstakingen. Dit systeem zou bij de NMBS kunnen worden toegepast door de loketten te sluiten en de treinkaart van pendelaars met dag te verlengen, zoals dat in het verleden al gebeurde met de sorry-pas.

Geert Lambert roept de minister van Overheidsbedrijven in een resolutie op om werk te maken van een regeling die een betaalstaking wettelijk vastlegt als syndicaal instrument. Zo zou kunnen worden gegarandeerd dat geen enkele reiziger een boete kan krijgen wegens zwartrijden op dagen waarvoor een stakingsaanzegging is ingediend, zelfs niet door een conducteur die niet meestaakt.

Met een beetje creativiteit zullen de bonden veel meer kracht kunnen zetten achter hun sociale eisen, zonder de sympathie te verliezen van de reizigers, die zelf ook baat hebben bij correcte sociale omstandigheden voor het spoorpersoneel.

Nieuwe bestuursploeg L²

Mon, 02 Nov 2009 21:31:00 +0100

Het dagelijks bestuur van SLP wenst de nieuwe bestuursploeg van de sociaal-liberale jongerenorganisatie L² veel succes toe. Het nieuwe bestuur werd dit weekend op het najaarscongres van L² verkozen en wil met veel inzet en enthousiasme het sociaal-liberalisme een platform bieden in Vlaanderen, en in eerste instantie in de Vlaamse studentensteden.

Eline Joukes, 21 jaar en studente in de internationale politiek aan de KULeuven, werd verkozen tot voorzitter.
Ze wordt bijgestaan door Bram Van Braeckevelt, Niels Cheyns, Jefrey Van der Straeten, Ine Moreels, Nele De Pestel, Thomas Deckers, Jasper Van Herzeele en Neal Raes.

Leterme overlegt over terugtrekking Amerikaanse kernwapens uit België

Thu, 29 Oct 2009 18:16:00 +0100

Minister van Buitenlandse Zaken Leterme zal in de komende dagen gesprekken voeren met zijn Duitse collega over de terugtrekking van Amerikaanse kernwapens uit Europa. Dat antwoordde hij op een vraag van Geert Lambert (SLP) in de senaat. Lambert hoopt dat België samen met Duitsland een voortrekkersrol opneemt binnen de NAVO.

De Duitse minister van Buitenlandse Zaken Westerwelle kondigde bij de start van de nieuwe Duitse regering aan om met de VS te gaan praten over een terugtrekking van de Amerikaanse kernwapens op Duitse bodem. Ook de Amerikaanse president Obama verklaarde al dat het tijd wordt om echt te gaan werken aan een kernwapenvrije wereld, en dat hij daar zelf ook stappen in wil zetten.

Geert Lambert vroeg minister Leterme of hij al overleg gepleegd had met zijn Duitse collega en of hij ook van plan is om de VS te vragen om de kernwapens terug te trekken uit België.

Leterme antwoordde dat hij morgen de ministers van Buitenlandse Zaken van de Benelux en Duitsland ontmoet, en dat minister Westerwelle dinsdag naar Brussel komt om de hele politieke agenda tussen België en Duitsland door te nemen. Leterme wil tijdens deze ontmoetingen onder meer de nucleaire ontwapening bespreken.

Leterme beklemtoonde dat ook België voorstander is van een kernwapenvrije wereld en dat de verwijdering van tactische kernwapens uit Europa daarbij een cruciale stap is. Hij wil werken aan een resultaatgerichte aanpak binnen het kader van de NAVO. Zo wil hij tijdens de NAVO-ministerraad in december het thema aansnijden.

Lambert reageert verheugd dat de Belgische regering zich bereid toont om op de kar te springen die president Obama en de Duitse minister Westerwelle in gang hebben getrokken: "In het verleden bleef België steevast aan de zijlijn staan als het over nucleaire ontwapening in Europa ging. Ik hoop dat de Belgische regering nu klaar is om samen met Duitsland een voortrekkersrol te spelen in dit dossier."

Werven hebben architect met meer lef nodig

Sat, 17 Oct 2009 00:21:00 +0200

Senator Geert Lambert (SLP) hamerde vanmiddag in zijn tussenkomst over de beleidsverklaring op het feit dat de staatsschuld, het budget van de sociale zekerheid en de vergrijzing niet fundamenteel aangepakt worden door deze regering, en dat de problemen dus doorgeschoven worden naar de volgende generaties.

Drie van de vijf zogenaamde werven zijn klaar, klopte de premier zich de vorige dagen op de borst. Lambert zei te hopen dat de aannemers die de verbouwingen bij Van Rompuy thuis uitvoeren beter werk afleveren. "De werf rond het energiebeleid is immers een schoolvoorbeeld van geïmproviseerde bricolage die zelfs de slordigste aannemer schaamrood op de wangen zou bezorgen. Gérard Mestrallet en zijn kompanen van Suez lachen Van Rompuy in zijn gezicht uit, en terecht", aldus Lambert. "Ik denk dat er veel bedrijven zijn die graag eens met Paul Magnette zouden onderhandelen over hoeveel belastingen ze vanaf nu zullen betalen."

Lambert vroeg zich ook af tegen welke prijs de premier zijn akkoord over de begroting heeft gebricoleerd: "Om alle regeringspartijen tevreden te houden zijn nergens structurele ingrepen gebeurd, terwijl die echt wel nodig zijn, willen we de kosten van de staatsschuld en de vergrijzing niet volledig op de schouders van de volgende generatie dumpen. Maar het plan dat de vergrijzingskosten moet helpen opvangen staat zelfs nog niet in de steigers."

Er wordt dus niet geraakt aan de dure heilige huisjes die we ons eigenlijk niet meer kunnen permitteren. De brugpensioenen worden niet onder de loep genomen, de kosten van de ziekteverzekering mogen blijven stijgen, er wordt geen enkele hervorming van de sociale zekerheid ingezet.

Hoe komt dat, vroeg Lambert de regering. Heeft de sociale zekerheid geld over? Verwacht men dat een volgende regering de budgettaire problemen op een mooie dag zal kunnen wegtoveren? Of vertikt Van Rompuy om zijn verantwoordelijkheid te nemen en laat hij de volgende generaties simpelweg stikken?

De premier gaat er prat op dat zijn cynisme geen grenzen kent. "Dat komt uw nachtrust wellicht ten goede," aldus Lambert, "maar uw kleinkinderen zullen waarschijnlijk minder goed slapen als ze binnen twintig jaar de ravage zullen aanschouwen die u hen naliet."

"Als u niet in staat bent om dat zelfs maar te proberen omdat er teveel partijen in uw regering zitten, dan heeft het geen zin dat u blijft zitten tot 2011", besloot Lambert. "Dan moeten de werven maar een andere architect krijgen, die wel bereid is fundamenten te leggen waar later op gebouwd kan worden."

Van Rompuy vastberaden richting afgrond

Tue, 13 Oct 2009 17:01:00 +0200

‘On ne peut retenir une feuille qui tombe dans l'abîme’ is een gezegde dat onze eerste minister graag citeert. Het vat perfect samen hoe hij dit land bestuurt. De regering-Van Rompuy weigert zijn verantwoordelijkheid te nemen in de diverse crisissen waar ons land mee te kampen heeft, zo blijkt uit de beleidsverklaring van de premier. De vergrijzing, de staatsschuld, het energievraagstuk en de institutionele crisis worden niet aangepakt en dus doorgeschoven naar volgende generaties.

De klassieke accijnsverhogingen links en rechts volstaan al lang niet meer om de staatshuishouding terug op de rails te krijgen, maar deze coalitie slaagt er niet in om keuzes te maken en voert het land dag in dag uit, met vastberadenheid, naar de afgrond. De volgende generaties zullen het puin moeten ruimen en hun hele actieve leven moeten betalen voor de als stabiliteit verkochte stilstand die België sinds juni 2007 in zijn greep heeft.

De vergrijzing wordt in de beleidsverklaring heel even aangehaald als ‘uitdaging’, maar nergens wordt vermeld welke richting deze regering wil inslaan om de aangekondigde crisis van de sociale zekerheid te counteren. Ook hier zullen de volgende generaties zelf moeten uitzoeken hoe ze hun pensioenen en die van hun ouders en grootouders zullen betalen.

Alsof dat nog niet volstaat wordt ook het energievraagstuk vooruitgeschoven. Dat éen van de belangrijkste beslissingen over onze energiehuishouding werd genomen in het kader van begrotingsonderhandelingen, maakte dat het een nefaste beslissing werd. De onderhandelingsmarge over de energievoorziening werd verkwanseld door de bokkensprongen van de ‘minister van Klimaat’ waardoor monopolist Suez-Electrabel de enige winnaar wordt van de begrotingsbesprekingen. De grote verliezer is de burger die te veel zal blijven betalen voor zijn energie en ook nog eens opgescheept wordt met extra kernafval.

Over de staatshervorming wordt merkwaardig genoeg met geen woord gerept. Een mens zou zich gaan afvragen waarvoor dit land twee ministers van institutionele hervormingen in dienst houdt, nadat we al twee voorzitters van een gemeenschapsdialoog en drie koninklijke bemiddelaars zagen passeren. Het oorverdovende stilzwijgen over dit thema bewijst eens te meer dat Van Rompuy elke verantwoordelijkheid uit de weg gaat en niet van plan is om meer te doen dan het warmhouden van zijn stoel tot de volgende verkiezingen.

De conclusie na deze ‘State of the Union’ is niet alleen negatief, ze is zorgwekkend en zelfs beangstigend. Deze regering was zo druk bezig met het opblazen van balonnetjes dat het de regeringsleden licht in het hoofd werd en het nadenken onmogelijk werd. Wie van deze premier een visie, een stap in de goede richting of een aanzet tot oplossing verwachtte komt van een kale reis terug. Ons medeleven gaat uit naar de jongeren.

Lambert vraagt premier om dossier wapenregister te deblokkeren

Mon, 21 Sep 2009 23:27:00 +0200

Senator Geert Lambert vraagt premier Van Rompuy om het geblokkeerde dossier van het Centraal Wapenregister naar zich toe te trekken. België slaagt er al jaren niet in om de handvuurwapens op een correcte manier te registreren, en Binnenlandse Zaken en Justitie schuiven de verantwoordelijkheid voor dat falen op elkaar af. "We kunnen een biefstuk traceren tot in de veevoederfabriek, maar we hebben er geen idee van hoeveel wapens er in ons land circuleren", zegt Lambert, "terwijl dat toch essentieel is voor het veiligheidsbeleid."

Het Centraal Wapenregister (CWR) is de database met alle wapenbezitters in België. Of zou dat moeten zijn. De dienst is al jaren een puinhoop: in 2005 controleerde het Comité P steekproefgewijs 276 legale vuurwapens. Een derde van de wapens was fout geregistreerd, sommige zelfs op naam van Mickey Mouse. Een vijfde zat niet in het bestand, een derde was vermeld met een foute eigenaar of een verkeerde beschrijving. In de databank stonden ook nog 47.300 wapenbezitters die al overleden waren, sommigen sinds tien jaar.

Het Comité P concludeerde dan ook dat het CWR wegens de enorme chaos 'beleidsmatig noch operationeel een bruikbaar instrument' was. Een goed werkend CWR is nochtans van groot belang voor een efficiënte toepassing van de wapenwet en voor het traceren van de eigenaars van wapens waar een misdrijf mee gepleegd is. Ook is het een handig instrument bij politie-interventies, omdat het de mogelijkheid geeft om vooraf te checken of in een bepaalde woning wapens aanwezig zijn.

De federale politie en de minister van Binnenlandse Zaken (tot 2009 Dewael) beloven al jaren beterschap. In 2005 werd tegen midden 2006 een volledig nieuw systeem aangekondigd. In 2006 beloofde de minister van Binnenlandse Zaken een nieuw CWR tegen het einde van dat jaar. In 2007 was de absolute deadline november 2007. Begin 2008 werd dat april 2008 en daarna beloofde Dewael een goed functionerend CWR tegen eind 2008. In maart 2009 luidde het dat er tegen september een proefversie klaar zou zijn. Op de laatste vraag van Lambert naar een stand van zaken weigert de minister van Binnenlandse Zaken simpelweg te antwoorden.

Ondertussen kampen de provinciegouverneurs, die de wapens moeten registreren en dus verantwoordelijk zijn voor de input van de database, met een groot personeelsgebrek. De gouverneurs vragen regelmatig om meer personeel, maar Binnenlandse Zaken vindt dat Justitie daarvoor moet zorgen, terwijl Justitie benadrukt dat de registratie van wapens de exclusieve bevoegdheid van Binnenlandse Zaken is.

Ook bij de controle van de gegevens op het terrein, een taak van de lokale politie, loopt het fout. De politiezones wachten immers nog steeds op een omzendbrief waarin de politietaken met betrekking tot de controle van geregistreerde wapens omschreven worden. Ook daar zit vertraging op, alweer "wegens onenigheid van de verschillende actoren" over de inhoud van die brief.

Lambert vindt het nu welletjes: "We moeten halsoverkop nieuwe gevangenissen bijbouwen omdat we geen blijf weten met het stijgende aantal gedetineerden, maar we laten wel toe dat mensen zich kunnen bewapenen zonder dat de overheid daar zicht op heeft. De nieuwe wapenwet, die eist dat elke wapenbezitter een vergunning aanvraagt, blijft dode letter als de politie er niet in slaagt om die vergunningen in een goed werkende database onder te brengen. Als de ministers van Justitie en Binnenlandse Zaken de andere kant opkijken, moet premier Van Rompuy ingrijpen. Liefst nog voor het volgende dodelijke incident met vuurwapens."

Geert Lambert hoopt dat Senaat nu echt werk maakt van transparantie monarchie

Sun, 16 Aug 2009 22:51:00 +0200

Senator Geert Lambert (SLP) nodigt de meerderheid uit om zijn wetsvoorstel rond de kostprijs van het koningshuis te stemmen. "Blijkbaar zijn nu ook senatoren van de meerderheid gewonnen voor mijn voorstel om de kostprijs van de monarchie transparanter te maken. Ik juich dat toe, en ik hoop dat de Senaat in de toekomst ook wetten over het thema kan stemmen in plaats van enkel wazige aanbevelingen aan de regering te doen, zoals onlangs gebeurde met de commissie Dotaties."

In de commissie Dotaties, waar ook Pol Van Den Driessche lid van was, werd afgesproken om de parlementsleden die voorstellen ingediend hadden rond de kostprijs van de monarchie uit te nodigen om hun voorstel toe te lichten. Lambert diende in april een voorstel in om een overzicht van alle kosten op te nemen in de toelichting bij de begroting. Vandaag wordt de brandstof voor de verwarming van het paleis in Brussel door de federale staat geleverd en voerde de Regie der Gebouwen werken uit voor de beveiliging van de koninklijke domeinen. Die uitgaven zijn verspreid over de hele begroting, dus is het onbegonnen werk om een transparant overzicht te krijgen.

Lambert kreeg echter geen uitnodiging, en zag de commissie op een sisser aflopen: er werden enkel vage aanbevelingen gedaan aan de regering. "De senatoren die deel uitmaken van de commissie waren blijkbaar vergeten dat de Senaat ook de bevoegdheid heeft om wetsvoorstellen in te dienen," stelt Lambert vast. "In plaats van zelf hun verantwoordelijkheid te nemen, vroegen ze de regering om hun werk te doen."

De SLP-senator merkt nu tot zijn grote vreugde dat twee CD&V-senatoren zijn wetsvoorstel herhalen. Hij hoopt dan ook dat er in het najaar echt werk kan gemaakt worden van het transparanter maken van de kostprijs van de monarchie.

SLP gematigd positief over bereikt asielakkoord

Sun, 16 Aug 2009 22:18:00 +0200

Na meer dan twee jaar bereikte de regering Van Rompuy eindelijk een princiepsakkoord rond mensen zonder papieren. Het akkoord omhelst in eerste orde een soort regularisatieoperatie, maar is wel te weinig toekomstgericht.

SLP-voorzitter en senator Geert Lambert: "Het is een goede zaak dat gezinnen die al jarenlang in België verblijven, maar er niet in geslaagd zijn geregulariseerd te worden, eindelijk uitzicht krijgen op een nieuw leven in ons land. Bovendien zal het goed zijn voor onze economie omdat het zwartwerk waarin mensen zonder papieren tewerkgesteld zijn nu ook kan geofficialiseerd worden." Lambert betreurt echter dat er weinig rekening wordt gehouden met het feit dat vele mensen zonder kinderen, net door hun precaire werksituatie, het bijzonder moeilijk zullen hebben om onder deze omstandigheden geregulariseerd te worden.

SLP betreurt dat de huidige regering er nog steeds niet in slaagt een coherente asielpolitiek uit te stippelen. "Het akkoord slaat enkel op het verleden en houdt geen rekening met de toekomst," aldus Lambert, "waardoor Van Rompuy nu reeds onzekerheid geeft aan nieuwe migranten". SLP pleit ervoor dat er dringend werk wordt gemaakt van een ernstig, coherent en duurzame asielpolitiek. Gezinshereniging, asiel, economische migratie, ... het moet allemaal in een coherent pakket uitgewerkt worden. "De fout van de regularisatie van 2000 was dat niet nagedacht werd over de toekomstige asielzoekers, het ziet ernaar uit dat Van Rompuy deze fout herhaalt," aldus Lambert.

SLP evalueert verkiezingsuitslag

Mon, 08 Jun 2009 17:16:00 +0200

Het partijbestuur van SLP heeft vanmorgen een evaluatie gemaakt van de verkiezingsuitslag. Op zaterdag 13 juni zal de geplande partijraad plaatsvinden voor een eerste evaluatie met het kader. Het partijbestuur zal voorstellen om in de loop van de maand september in samenspraak met de partijleden en lokale mandatarissen, een beslissing te nemen over de toekomst. Het partijbestuur wenst uitdrukkelijk iedereen, kiezers en militanten, te bedanken voor hun inzet tijdens de voorbije campagne.

"SLP Zorgt voor vuurwerk in de campagne

Wed, 03 Jun 2009 11:31:00 +0200

SLP trakteerde vrijdag 29 mei met een verkwikkende campagneborrel op de Aquamuse, een feestschip op de Gentse Leie. SLP ‘ers konden er met een lekker glas en een smaakvol hapje de laatste pittige campagneverhalen uitwisselen. Voorzitter Geert Lambert gaf een live interview aan VRT-journaliste Goedele Devroye. In zijn speech deed Geert Lambert meer dan de leden een hart onder de riem steken. Hij pleitte er voor om het maatschappelijk debat weer naar de progressieve zijde te halen.

Hieronder de volledige tekst:
Beste vrienden,
We hadden deze campagnedrink eigenlijk gepland om alle kandidaten en militanten nog eens de kans te geven om zich op te laden voor de laatste campagneweek. Om onszelf nog eens op te peppen, om er daarna nog eens acht dagen te kunnen invliegen.
Maar als ik jullie enthousiaste en gedreven reacties van de laatste weken opvang en de facebookberichtjes lees, dan denk ik: eigenlijk was het niet nodig geweest. Jullie hebben helemaal geen opkikker nodig.
Want deze campagne loopt als een trein. De vele positieve reacties die we krijgen op schooldebatten, op markten en via het internet zorgen ervoor dat we elke ochtend met de glimlach op campagne trekken. Vanochtend kreeg ik nog een mailtje van een leerling die aanwezig was op een schooldebat in Kortrijk. Hij vertelde dat de mensen uit zijn school maar raar opkeken toen hij begin dit jaar lid werd van SLP. Maar sinds hij zijn klasgenoten liet kennismaken met het sociaal-liberalisme merkt hij dat er steeds meer sympathie leeft voor onze stroming.
Die jongen vat het perfect samen: als mensen ons niet kennen, vinden ze dat sociaal-liberalisme maar iets raars, maar eens ze kennismaken met ons programma, met onze ideeën en met onze mensen, geloven ze dat we een echt positief alternatief zijn voor de vermolmde klassieke partijen.
Uit peilingen blijkt dat twintig procent van de Vlamingen overweegt om een stem aan SLP te geven. Toch twijfelen velen nog. De media laten immers niet na om in elk artikel en elk commentaarstuk te benadrukken dat we voor een bijna onmogelijke opdracht staan, en dat een stem op SLP een verloren stem zou zijn. Ook de andere partijen hebben die mantra intussen overgenomen. Inderdaad, als elke kiezer zich laat leiden door de lichte hint van de media om vooral niet op SLP te stemmen, dan zullen we die kiesdrempel niet halen.

Daarom heb ik één boodschap voor de laatste campagneweek: stop met dat strategisch stemmen! Elke partij start op 7 juni met nul stemmen, en elke kiezer heeft één stem. Volg dus je overtuiging, stem op de partij die je voorkeur wegdraagt, die het beste antwoord biedt op jouw zorgen en verlangens. Anders bedrieg je jezelf.
Laatst zag ik een jongeman die ik in de campagne van 2007 was tegengekomen. Toen vertelde hij me dat hij in het verleden op Spirit gestemd had, maar deze keer op Open VLD zou stemmen. Hij zag SP.A-Spirit al in de regering met CD&V-N-VA, en wilde koste wat het kost Leterme uit de regering houden. Zijn oplossing was een voorbeeld van politiek driebanden, en iedereen weet dat de bal bij het driebanden wel eens de verkeerde richting uitrolt. Vooral als je met vier miljoen mensen aan dezelfde tafel speelt.

Wel, die jongen heeft in 2007 zijn lesje geleerd. Hij is één van de velen die me komen zeggen: vorige keer stemde ik op een klassieke partij, maar deze keer weet ik het zeker: ik stem op SLP. Dag na dag stijgt hun aantal, en dankzij jullie harde werk zullen we tegen volgende zondag meer dan vijf procent van de Vlamingen met het sociaal-liberale virus hebben aangestoken. Als ik de reacties opvang en de sfeer voel, dan weet ik het zeker: die kiesdrempel sneuvelt op 7 juni!

Beste vrienden,

Heeft u erop gelet dat het de kleintjes zijn die deze campagne kleuren? Groen!, LDD, PVDA+ maar ook SLP: wij zorgen voor de schaarse momenten van vuurwerk in deze campagne. De klassieke partijen hebben weinig te vertellen, behalve een verkiezingsbelofte over belastingen of kinderbijslag hier en daar. En toch willen ze de kleintjes liever weren. Waarom? Zijn ze het debat echt zo beu geworden?
Ik zat laatst met Frank Vandenbroucke en Peter Mertens van de PVDA in TerZake 09. Vandenbroucke was na afloop van de uitzending woest op de VRT. Hij was kwaad dat hij het debat moest aangaan met twee partijen die hij beneden zijn stand vond. Hij was blijkbaar van plan geweest de zendtijd te gebruiken om in een lange monoloog zijn beleid te verkopen. Nu vind ik het beleid van Frank Vandenbroucke niet slecht, maar wat is er mis met een beetje debat? "Het verdeelt links en verzwakt de progressieve zijde", zegt Caroline Gennez. "We zouden best stoppen met debatteren."

Wel, ik ben het daar niet mee eens! Aan de rechterzijde van het politieke landschap zien we de CD&V, VLD, N-VA, Lijst Dedecker en het Vlaams Belang, die onderling constant debatteren, en niet alleen in verkiezingstijd. Het debat vindt dus enkel plaats aan de rechterzijde, die daardoor alle aandacht naar zich toe zuigt. Een groter en diverser aanbod aan de progressieve zijde kan ervoor zorgen dat wij het debat terug naar ons toe trekken, en de progressieve zijde zo versterken. Wij willen geen stukjes van de kleine progressieve taart inpikken, maar de taart groter maken!

Wat ik wel merk aan het debat ter rechterzijde, is dat Gerolf Annemans ongestoord de meest platte racistische praat kan verkondigen om het VB weer een beetje te onderscheiden van LDD. Ik hoor hem letterlijk zeggen dat allochtonen primitieven zijn die het gemunt hebben op de Vlaamse inboorlingen. Wie ooit gehoopt had dat de zogenaamde gematigde vleugel van het VB de toon wat ging verzachten, is eraan voor de moeite.
SLP is vandaag nog steeds de enige partij die tegengas geeft met een sterk programma rond interculturaliteit. Als de andere partijen het debat over diversiteit schuwen, dan is dat hun verantwoordelijkheid. Maar geeft ons tenminste de kans om te doen wat zij verzuimen!

En ook rond andere, levensbelangrijke thema's blijft het angstwekkend stil in deze campagne. Heeft u de klassieke partijen al iets interessants horen vertellen over betaalbaar wonen? Ik niet. En toch is dat iets wat de mensen bezighoudt. Jonge mensen die het ouderlijke huis verlaten, mensen die na een scheiding plots op zoek moeten naar een andere stek: allemaal schrikken ze van de enorme impact van een woning op het huishoudbudget.
We moeten dus op zoek naar creatieve oplossingen. Door de privé-woningmarkt te activeren bijvoorbeeld. Waarom zouden we geen afspraken maken met de verhuurders? Als zij bereid zijn hun huurprijzen betaalbaar te houden, dan willen wij gerust investeren in het energiezuinig maken van hun huizen. Zo rendeert elke euro belastinggeld driedubbel: de verhuurder is zeker dat zijn investering rendeert, de huurder kan betaalbaar wonen en krijgt een lagere energiefactuur. En op de koop toe profiteren ook het milieu en de bouwsector.

Jonge mensen vinden wonen in de stad vaak te duur. In andere landen is het dan ook de gewoonte dat enkele vrienden samen een huis huren of kopen. Denk aan de ‘Friends', die een mooi appartement in New York delen. In Vlaanderen is dat moeilijk, en zelfs gevaarlijk: sociale voordelen vallen plots weg omdat je zogezegd samenwonend bent, en als er één huisgenoot met schulden zit kan de deurwaarder alle meubelen in het hele huis aanslaan. Als we die barrières afschaffen, kunnen we het makkelijker maken voor jongeren om in de stad te wonen, zonder dat het de overheid één euro kost.

Ook Europa is gebaat met sociaal-liberale oplossingen. In plaats van strakke regeltjes te breien moet het parlement iedereen de ruimte geven om zijn eigen creativiteit te gebruiken. Want - en ik geef het niet graag toe - parlementsleden zijn niet altijd slimmer dan de burger. We moeten dus niet alles in wetjes gieten, maar we moeten geloven in de kracht van het individu.

Een politiek die de creativiteit alle vrijheid geeft, en mensen de kans geeft om zelf slimme oplossingen uit te werken die het best werken voor hun individuele situatie is ons streefdoel.

Wij vragen iedereen om verantwoordelijkheid op te nemen. We geven kansen, maar belonen inzet. Daarenboven hebben we respect voor ieders eigenheid. Dat vat het sociaal-liberalisme heel kernachtig samen.

En dat sociaal-liberalisme, dat moeten wij de komende acht dagen verder bekendmaken. We weten dat we nog een week keihard zullen moeten werken, maar we doen het met de wetenschap dat de SLP dag na dag meer steun geniet, meer aanhangers heeft en meer zekerheid heeft dat onze volgende zondag beloond zal worden. De kiesdrempel sneuvelt, onze eerste zetel is in zicht!

Beste vrienden,

Straks weerklinkt weer de Elvis-kraker die je ook op de nieuwjaarsreceptie en op het congres hoorde. Maar deze keer meen ik het: ik hou mijn speech kort. A little less conversation, a little more action. Nog een week. Nog een week geven we alles, om zoveel mogelijk mensen te overtuigen van het nut van een stem op SLP. Dat is jullie opdracht.
Sociaal-liberalen, ga en vermenigvuldig U!

SLP-voorzitter Geert Lambert: “Positie individueel parlementslid versterken”

Mon, 18 May 2009 17:39:00 +0200

Vier van de vijf grootste ergernissen hebben te maken met politieke zeden. Dat blijkt uit een bevraging van bijna 6000 Nederlandstalige Belgen door VRT. SLP is daar niet verwonderd over. Half maart lanceerden de sociaal-liberalen reeds een ‘actieplan voor de versterking van de democratie en de politieke hygiëne'. Geert Lambert: "Het wordt tijd dat de politiek zich weer met de essentie bezighoudt: het verbeteren van het beleid. Stoppen met elkaar vliegen af te vangen en het politiek debat meer ruimte te geven, is wat er dringend moet gebeuren. De klassieke partijen houden zich vooral bezig met kleingeestige pesterijen."

SLP weet al langer dan vandaag dat de Vlaming zich ernstige vragen stelt bij de manier waarop er de laatste 2,5 jaar bestuurd wordt. Toch kan het anders. Dat bewijst het positieve en authentieke verhaal van SLP. Zorgen dat de welvaart van de bevolking op peil blijft, dat de problemen van de interculturele samenleving worden bestreden of dat de natuur duurzaam beheerd wordt, doe je niet met te praten over jezelf of met het actief steunen van overloperij. Dat doe je door te discussiëren en te strijden voor je ideeën met democratische middelen. SLP-voorzitter Geert Lambert:"De traditionele partijen zijn vooral bezig met het publieke debat monddood te maken. Zo mag ik als onafhankelijke in de senaat nog slechts één vraag per maand. Enkel en alleen omdat ik niet langer tot een fractie behoor. Ik pleit er voor om de positie van het individueel parlementslid te versterken. Al wie door het volk gekozen is, moet zijn taak ten volle kunnen uitvoeren. De regering wekelijks een vraag stellen over het gevoerde beleid is toch een absoluut minimum?"

SLP: “Met Ijzeren Rijn alweer belangrijke beslissing op de lange baan”

Sat, 16 May 2009 14:18:00 +0200

Het uitstellen van belangrijke dossiers begint stilaan irritante vormen aan te nemen. Of het nu gaat over de Lange Wapperbrug in Antwerpen, het stadion van Club Brugge of de Ijzeren Rijn, telkens is het resultaat hetzelfde: Vlaanderen moet wachten op een beslissing. Voor een cruciaal dossier als de Ijzeren Rijn heeft dat een zware impact op het wegtransport.
De Ijzeren Rijn, de historische spoorlijn van Antwerpen via Nederland naar het Duitse Ruhrgebied, wordt de eerste vijf jaar niet in gebruik genomen. Nochtans neemt de goederenstroom vanuit de haven zeker niet af. Integendeel, met de aanleg van het Deuganckdok vinden almaar grotere schepen de weg naar de Antwerpse haven. Die groeiende goederenstroom over de weg jagen in almaar zwaardere vrachtwagens is verre van een duurzame oplossing.

Inge Hermans, lijsttrekker SLP in Antwerpen, vindt dat de huidige meerderheid zich uitslooft in hun zoeken naar excuses, maar geen enkele daadkracht toont. "Het is niet omdat de Lange Wapperbrug ter discussie staat, dat we het hele masterplan moeten bevriezen. Het is niet omdat de Ijzeren Rijnverbinding er ook de volgende vijf jaar niet komt, dat we werkloos moeten toekijken. Waarom wordt er nu al geen werk gemaakt van de zogenaamde flankerende maatregelen van het Masterplan Antwerpen? De opwaardering van het Albertkanaal en de uitbreiding van de tram en bus infrastructuur, bijvoorbeeld. Is er één reden om daar nog een dag langer mee te wachten?"

Gelijke rechten en recht op ondersteuning voor personen met een handicap

Sat, 16 May 2009 13:38:00 +0200

Vlaanderen dient dringend werk te maken van een aangepast plan om het recht op ondersteuning voor alle personen met een handicap waar te maken. Het verdrag van de Verenigde naties bepaalt uitdrukkelijk gelijke rechten voor personen met een handicap. Tevens wordt in diverse internationale verdragen het recht op zorg en ondersteuning erkend.
Guy Haaze, lijsttrekker SLP in Oost-Vlaanderen, vraagt zich af waarom in Vlaanderen méér dan 17.000 personen met een handicap op de wachtlijst staan, wachtend op zorg.

SLP vraagt daarom aan de volgende Vlaamse Regering een meersporenbeleid om definitief komaf te maken met deze sociaal onaanvaardbare toestand:

- Uitbreiding van de capaciteit van ambulante hulpverlening (thuisbegeleiding, begeleid wonen);
- Uitbreiding van de capaciteit van het Persoonlijk Assistentie Budget. Op korte termijn is aangetoond dat het systeem van het PAB werkt, omdat het mensen concrete ondersteuning biedt om zelfstandig te wonen en hun eigen leven uit te bouwen;
- Verdere uitbreiding van de residentiële opvang voor zwaar zorgbehoevende mensen;
- Inzetten op zowel uitbreiding van de capaciteit als op zorgvernieuwing.

SLP vraagt bovendien de effectieve uitvoering van het decreet op de Persoonsgebonden financiering.Naar aanleiding van parlementaire acties van gebruikersverenigingen kwam er in 2007 een resolutie van het Vlaams parlement tot stand, die de opdracht gaf aan de minister van Welzijn om te starten met het PGB-experiment. Het PGB-experiment ging in september 2008 van start. Daarin krijgen 200 mensen met een handicap (in de regio Antwerpen en Halle-Vilvoorde) een PGB.
Guy Haaze, lijsttrekker SLP Oost-Vlaanderen: "Bij het systeem van Persoonsgebonden budgetten (PGB) wordt het geld door de overheid niet langer rechtstreeks toegekend aan erkende welzijnsvoorzieningen, onderwijsinstellingen of andere gesubsidieerde diensten. Mensen met een handicap moeten maximale keuzevrijheid krijgen in de besteding van hun budget, ook in de reguliere welzijnsvoorzieningen."

Uitvoering van het PGB beantwoordt zeer duidelijk de basisfilosofie van SLP aan. Het biedt mensen met een handicap maximale keuzevrijheid inzake de wijze waarop zij wensen ondersteund te worden , dit maakt het mogelijk dat de ondersteuning echt bijdraagt aan de kwaliteit van leven van de persoon en dat de persoon volwaardig kan participeren aan de samenleving. Bovendien is voor SLP de overheid verantwoordelijk voor een systeem om de toekenning en de verdeling van de budgetten zo efficiënt en zo rechtvaardig mogelijk te laten gebeuren en om de kwaliteit van de ondersteuning die door organisaties geboden wordt te garanderen.

Europese betoging: werk maken van een wettelijk kader voor de banken

Sat, 16 May 2009 09:04:00 +0200

Tijdens een betoging van het Europees Vakverbond hebben werknemers uit alle landen van de Europese Unie terecht hun woede geuit over het onverantwoordelijkheid waarmee de banken de ganse wereldeconomie op de rand van de afgrond hebben gebracht.
In Europa hebben reeds miljoenen werknemers hun job verloren en miljoenen anderen zullen dit jaar volgen. Guy Haaze, lijsttrekker SLP in Oost-Vlaanderen: "Waar sommigen reeds dachten dat het ergste achter de rug ligt, heeft KBC nogmaals aangetoond dat er nog lijken in de kasten van de grootbanken liggen te wachten om als spoken te verschijnen om hun deel van de belastingsontvangsten op te eisen. Je zou van minder wakker liggen."
Voor SLP is het duidelijk dat werknemers,KMO's en alle belastingbetalers, die ooit dachten in banken een betrouwbare partner te zien, er opnieuw aan zijn voor de moeite. Guy Haaze: "Met een magneet worden alle middelen weggezogen die normaal voor een duurzaam sociaal-economisch beleid kunnen worden ingezet. Wat zal er voor de volgende Vlaamse regering nog aan middelen overblijven als de crisis blijft aanhouden?"
De SLP verwacht dat er dringend werk wordt gemaakt van een wettelijk kader met duidelijke spelregels voor de banken. De financiële instellingen moeten eerst garanties bieden, pas dan kunnen ze rekenen op steun van de overheid.